Drugi vek – Dragan Mićanović

U izuzetnoj generaciji glumaca koja je sredinom devedesetih godina prošlog veka bljesnula na našem filmskom nebu (Sergej Trifunović, Nebojša Glogovac, Nenad Jezdić) sasvim poseban i po mogućnostima i po dometima je Dragan Mićanović.

On se uzvišenom glumom i produhovljenom pojavom na početku filmske karijere nametnuo snažnim dramskim ulogama u filmovima "Tamna je noć" i "Ubistvo s predumišljajem" koje su ga promovisale kao pravog glumačkog aristokratu spremnog na najdelikatnije glumačke poduhvate. To dokazuje i poetskom ulogom u filmu Puriše Đorđevića "Tango je tužna misao koja se pleše" posle koga je tumačio glavne uloge u Šotrinom "Lajanju na zvezde" i krvavoj komediji Đorđa Milosavljevića "Točkovi".
Karijeru nastavlja u Londonu. Najpre u Šekspirovom "Glob tetatru", zatim na televiziji a onda i na filmu malim ulogama kod velikih reditelja kao što su Džoel Šumaher, Džejms Ajvori a nešto kasnije i Gaj Riči. Bez obzira kolika mu je uloga, karakteristično za Mićanovićevo učešće u međunarodnim projektima je što je svakoj od njih bio maksimalno posvećen i što je glumački bio ravnopravan sa velikim imenima svetskog filma. To se najbolje vidi u "Koriolanu" Rejfa Fajnsa. Povratak kući donosi mu glavnu ulogu u "Motelu Nana" i u hororu "Mamula" posle koga će snimiti još nekoliko filmova strave i užasa.
U emisiji "Drugi vek" Dragan Mićanović govori o svojim najboljim filmskim ulogama, o želji da snima još komedija, o tome kako mu je pozorište, u kome je postigao skoro sve, pomoglo da se iskaže na filmu.
Poseban odeljak su sećanja na engleski deo karijere kao i razmišljanje o glumačkoj posebnosti koja koliko može da pomogne toliko i odmaže glumcu i njegovoj karijeri. Iako trenutno snima više nego ikada, Dragan Mićanović se tek nada velikim filmskim ulogama i ne krije šta bi i koga najviše voleo da igra.

Urednik i autor emisije je Nebojša Popović, snimatelj Fedor Munižaba, montažerka Milica Živojinović. 

broj komentara 0 pošalji komentar